وقتي كروبي شجاع مي شود!

كروبي حرف هاي جالبي توي مصاحبه اش با شرق زده، بنده خدا آدم ساده ايه، هيچي توي دلش نيست!! همه چي را خيلي ساده و راحت گرفته؛ ماهي 50 تومان به همه مي دهيم(آخر طرح آبادگراني!) و سه ساله همه ماشين هاي فرسوده را جمع مي كنيم و ....من كه اصلا فكر نمي كردم كروبي اينقدر جدي باشد و تا آخرش بخواهد برود. ولي مثل اينكه اينطورهام نيست و بدش نمي آيد رئيس جمهور شود( در ايران معمولا سياستمداران به يك زبان ديگر حرف مي زنند،مثلا به جاي اينكه بگويند "عشق رياست جمهوري من را كشته و منافع اش بدجوري دهان من و رفقا را آب انداخته" مي گويند "بنده در اين برهه بشدت احساس مسئوليت مي كنم و بنا به تعهدي كه نسبت به مردم دارم خود را مكلف مي دانم وارد عمل شوم)اين كروبي هم آدم بدي نيست و من هم يك جورهايي ازش خوشم مي آيد. نشان داده بعضي جاها مي تواند بدرد بخورد. هر چند نشان داده مثل تمام دوم خردادي ها يك صدم تلاشي را كه براي همفكرانش مي كند براي ديگران حاضر نيست انجام دهد.مثلا فكر مي كنيد اگر آن كاري را كه سر قضيه لقمان زاده كرد براي عزت الله سحابي مي كرد پيرمرد بيچاره آزاد نمي شد؟اين تيريپ شجاعت و قاطعيت هم اصلا بهش نمي آيد. ازين طرح هاي دانشمندانه ي اقتصادي اش كه بگذريم يك سوال خيلي خيلي اساسي وتعيين كننده هست كه بايد جواب بدهد:
براي كروبي مرز نفوذ حكم حكومتي كجاست؟ يعني اگر رئيس جمهور شد و يك حكم حكومتي آمد كه تا فردا تمام وزيرانت را بركنار مي كني و اين افراد مي شوند وزير ، يا بنا به حكم حكومتي اين ليست مي روند زندان يا خيلي مسائل ديگر آن وقت آقاي كروبي هنوز هم مي خواهد مثل آن جريان مجلس ششم عمل كند؟باز هم در مقابل مخالفت ها فاين تذهبون مي خواند؟ واقعا حكم حكومتي براي آقاي كروبي قاطع مدير توانا تا كجا نافذ است؟